Ik ben geadopteerd deel 2
Het ‘dossier’ leerde, dat mijn moeder een non was. Ik was ongeveer 20 toen mijn ouders het voor me openden. Dat mijn broer en ik geadopteerd en van verschillende afkomst waren, wisten we zolang we ons konden heugen, maar dat ik ooit te weten zou komen wie mijn biologische moeder was, had ik niet verwacht. Ik was er niet mee bezig geweest. Het dossier was een onverwacht cadeau.
Het dossier gaf me aanwijzingen hoe haar te vinden. Ze schreef terug hoe fijn ze het vond dat ik met haar in contact wilde komen. Ze zou een jaar later met verlof naar Nederland komen, samen met haar broer, die pater was in de Filippijnen.
Ze kwamen. In mijn hoofd speelden zich films af over tv-programma’s waar adoptiefkinderen en hun biologische ouders elkaar snikkend in de armen vielen. Ik hoorde een autodeur slaan en liep naar buiten om hen te begroeten en dacht: ‘O, da’s apart: ik kén ze!’ en gaf hen een begroeting als ik goede bekenden zou hebben gegeven. Ze hadden geen religieus gewaad aan. Eerder casual en ietwat gedateerd. Ze volgden me glimlachend naar binnen en voor we het wisten, waren we in gesprek alsof we elkaar inderdaad al járen kenden…
‘Een echte Verstraelen!’ bleek pater zuster toegevoegd te hebben toen ik hen tegemoet liep. Ik bekeek hen vanaf mijn stoel terwijl we aan de koffie zaten. Ik luisterde naar hun stemmen. Mijn Haarlemse spraak week af van hun Limburgse. Maar verder… Ik was verrast, verbijsterd eigenlijk, dat we onmiddellijk met elkaar konden praten over belangrijke zaken. Wat was er indertijd gebeurd? Hoe had ze geleefd? Pater Eugène luisterde meer dan dat hij sprak. Hij glimlachte en maakte af en toe een opmerking waaruit een zacht gevoel voor humor sprak. ‘Dalai Lama’, dacht ik, terwijl ik hem bekeek. Een gedachte die in de veertig jaar die zouden volgen, steeds meer bewaarheid werd.
‘Toen ik mij schuldig voelde over wat mij was overkomen’, sprak zuster (ik zou haar – tot op dit moment van schrijven – altijd ‘zuster’ blijven noemen, ook al werd ze in de jaren daarna steeds meer ‘mijn moeder’ in mijn hoofd) en ik ook nog duidelijk zwanger was, zei Eugène tegen me: ‘Zusje, er bestaat maar één zonde, en dat is de zonde tegen de Liefde. Die zonde heb jíj niet begaan!’ En ze vervolgde: ‘Zijn opmerking maakte dat ik mij veel beter kon voelen over mijn zwangerschap en daardoor kon kiezen voor jou, die eerste anderhalf jaar.’
Eugène was professor aan de universiteit van Cebu in de Filippijnen, maar zou met wat vrijgekochte straatjongens een nederzetting stichten op het meest oostelijke eiland Dinagat. Zuster volgde hem en samen bestierden zij de nederzetting ‘Beloved’, waar ik met mijn jonge gezin een aantal malen zou vertoeven.
De avonturen die ik daar beleefde, vormen een verhaal op zich. Voor nu volstaat dat zuster nu 93 is en in Nederland woont. Ze is een magisch, open-minded, excentriek en lief mens. Het liefst vermaakt ze mensen met haar dolle yoga-acties. Ze stort zich dan op de grond om haar benen in de lucht te gooien en haar voeten achter haar hoofd op de grond te brengen, terwijl ze ‘Ploeg – schaar – ploeg – schaar’ roept. ‘Ik ben erg erfelijk belast!’ verwijt ik haar graag. En dan moeten we beiden heel hard lachen.
Lees hier het eerste deel van deze column
Specialisten in jouw buurt
-
Een ronde vorm in huis trekt direct aandacht en breekt rechte lijnen van meubels en vloeren. Het creëert een zacht, uitnodigend gevoel en kan een ruimte meteen meer sfeer geven. Denk bijvoorbeeld aan een grote lamp, een tafel of een accessoire die als middelpunt fungeert. -
Je hoort het steeds vaker: mensen die vastlopen in hun baan, zich afvragen of dit het nu is, en op zoek gaan naar werk dat écht bij hen past. Niet het zoveelste kantoorproject, maar iets waarin je aan het eind van de dag voelt dat je ertoe deed. -
Waarom goede sneakers belangrijk zijn In de drukke wereld van vandaag zijn sneakers voor dames veel meer dan alleen casual schoenen. Of je nu onderweg bent naar werk, afspraken buiten de deur hebt of je vrije tijd actief doorbrengt, een goed paar sneakers kan het verschil maken in comfort, uitstraling en zelfvertrouwen. Slecht passende of oncomfortabele schoenen kunnen leiden tot vermoeide voeten, rugklachten en zelfs een verminderde concentratie. -
Wat is het toch heerlijk om een paar goede laarzen te bezitten. Vooral in de winter is het fijn, omdat vooral chunky laarzen vaak voorzien zijn van een goed profiel. En dat is wel zo fijn als het vriest of sneeuwt. Maar laarzen kunnen eigenlijk ieder seizoen gedragen worden, omdat ze in veel soorten worden gemaakt. -
Dit seizoen draait volledig om gebreide items die niet alleen zacht aanvoelen, maar ook je hele look een relaxte sfeer geven. Zodra de temperatuur zakt, grijp je automatisch naar iets wat troost biedt zonder in te leveren op stijl. Denk aan grovere steken die volume geven of juist fijne structuren die subtiel meebewegen met je lichaam. -
We denken bij zelfzorg vaak aan rustmomenten, goed eten of beter naar ons lichaam luisteren. Maar hoe we wonen speelt minstens zo’n grote rol. Je huis is de plek waar je oplaadt, waar je leven zich afspeelt en waar je tot jezelf komt. -
Waar vroeger de decemberdagen werden afgeteld met een kartonnen doos vol piepkleine chocolaatjes, is de adventskalender inmiddels helemaal opnieuw uitgevonden. En eerlijk is eerlijk: de volwassen variant is misschien nog wel leuker. -
Een vakantie is vaak precies wat je nodig hebt om weer op te laden. Even weg uit de routine, even geen to-do lijstjes en even niets moeten. Een verblijf op een vakantiepark geeft je die welverdiende ruimte. -
Het internet stelt ons in staat om op elk gewenst moment de beste deal te vinden. Waar onze ouders nog van winkel tot winkel liepen, op zoek naar dat ene buitenkansje, kunnen we tegenwoordig vanuit onze luie stoel de prijzen en aankoopvoorwaarden met elkaar vergelijken. -
Het creëren van een aangename akoestische sfeer in huis is essentieel voor comfort en welzijn. Of je nu in een appartement woont met dunne muren of in een huis met harde vloeren; storende geluiden en echo’s kunnen je rust flink verstoren.