Uitvaartzorg

De boer

Gedurende de hele week had het pijpenstelen geregend. Ineens klaarde de lucht op en brak de zon door, toen de medewerkers van het verpleeghuis een erehaag vormden in de hal en Jaap uitgeleide deden. Gedurende twee jaar had Jaap er gewoond en was hij door hen liefdevol verzorgd. De erehaag was een ontroerend en bijzonder moment voor zijn vrouw Mieke en de kinderen.

Via kronkelende landweggetjes reden wij naar huis. Jaap was gedurende zijn hele werkzame leven in hart en nieren boer geweest. Inmiddels was de boerderij door zijn zoon en kleinzoon overgenomen, maar hun land grensde aan de tuin van Jaap en Mieke, zodat zij nog altijd genoten van de aanblik van de grazende koeien in de wei.

Thuis wachtten de schoondochters Jaap op. De bijkeuken, waar Jaap zou worden opgebaard, was omgetoverd tot een serene, sfeervolle, warme plek met kaarsjes, bloemen en persoonlijke dierbaarheden van Jaap: zijn pet, jas, klompen en gereedschap.

Jaap werd met graszoden uit zijn eigen tuin opgebaard. Dat paste bij hem. De kleinkinderen hadden het gras versierd met bloemetjes en er zo hier en daar hun eigen trekkertjes, andere landbouwwerktuigen en speelgoedpoppetjes in gezet. De oudste paste op het gras, door het twee keer per dag te besproeien.

Jaap werd met graszoden uit zijn eigen tuin opgebaard

In de tuin stond een grote ronde tent. Vanhieruit vond het afscheid plaats met een heerlijke lunch, speeches, muziek, foto’s en de grazende pinken op de achtergrond. Daarna begeleidden wij Jaap te voet met de rijdende baar, tussen de wuivende maïsvelden door, naar de begraafplaats, 2 kilometer verderop. De zon scheen, de klokken luidden.

Nadat zijn dierbaren het lichaam van Jaap aan de aarde hadden toevertrouwd en met elkaar het graf gesloten hadden, liepen zij, ieder op hun eigen tijd en tempo, terug naar huis.

Erna Jansen

Datum: 07 april 2022