![uitvaart](https://foryou.nl/wp-content/uploads/2024/01/Uitvaart-Amersfoort-760x495.jpg)
‘Een dubbele uitvaart’
In het huis van Joost Kisner prijkt een prachtige vaas. Wanneer de zon erop schijnt, fonkelt hij in het warme licht. Een blik erop doet een oude herinnering herleven van een bijzondere gebeurtenis, die Joost jaren later nog steeds is bijgebleven…
Overlijden
‘Het begint meestal met een telefoontje’, geeft Joost aan. ‘Ditmaal was het de buurman van de overledene. ‘Ik heb mijn buurman dood gevonden in het weiland’, gaf hij ietwat ontzet aan. De politie was al langs geweest en had het lichaam vrijgegeven. Ik stapte direct in de auto en reed erheen. Toen ik daar eenmaal was aangekomen, bleek dat de overledene drie kinderen had, drie zoons welteverstaan, maar met geen van allen had hij contact. ‘Volgens mij was het een beetje een kluizenaar’, wist de buurman mij te vertellen. ‘Hij had ook niet veel contact met de mensen uit het dorp.’ Een ietwat treurig gevoel bekroop mij. Na wat speurwerk door de buurman, kreeg ik een telefoonnummer van één van de kinderen, zodat ik contact kon opnemen.’
Bespreken
‘Gecondoleerd met het overlijden je vader.’ Ik sprak de woorden uit, hoewel ik geen idee had of degene aan de andere kant van de lijn daar op zat te wachten. Tijdens het verdere telefoongesprek bleek dat hij al jaren geen contact meer met zijn vader had en ook niet wist of hij wel een afscheid wilde. Toch was ik de volgende dag bij hem thuis welkom om alles te bespreken, samen met zijn andere twee broers.’
Twee uitvaarten
‘Ik merkte vooral veel twijfel over het afscheid bij de broers. Ik heb zelf een slechte relatie met mijn vader gehad, en heb destijds wel bewust afscheid van hem genomen. Zo kon ik de situatie een plekje geven en dit heeft mij veel positiviteit en kracht gegeven. Ik heb een rugzak die ik gedurende mijn leven heb gevuld met ervaringen en belevenissen. Daar waar dat gepast is, leg ik zo’n ervaring neer. Vanuit deze ervaring adviseerde ik de heren om wél afscheid te nemen. Tijdens het verdere gesprek bleek dat zij dit ook wel zagen zitten, om het te kunnen afsluiten. Wel hadden ze nog wat zorgen van praktische aard: ‘Straks komen we iedereen uit het dorp tegen. Dat is voor ons niet wenselijk.’ Toen ontstond mijn idee om twee uitvaarten te organiseren: een dienst voor de familie en een dienst voor degenen die verder nog graag afscheid wilden nemen. Opluchting, dat was wat ik zag bij de broers. Ik zorgde ervoor dat er twee rouwkaarten verstuurd werden, ieder met een verschillende aanvangstijd.’
‘Ik snap dat het een stap is om ineens voor een aantal mensen te spreken’
Definitief afscheid
‘Tijdens de uitvaart van de familie slopen de broers bijna dichterbij naar de kist. ‘Het is hem wel.’ We hebben muziek opgezet en één van de broers heeft nog gesproken. Vervolgens hebben we de kist gesloten: een definitief afscheid. Ik heb de familieleden onzichtbaar het crematorium uit geleid, zodat ze geen mensen uit het dorp tegenkwamen. Daarna was het tijd voor dienst nummer twee. Er zaten best veel mensen in de zaal en ik vroeg of iemand nog even het woord wilde nemen. Aarzeling. Ik snap dat het een stap is om ineens voor een aantal mensen te spreken. Daarom had ik uit voorzorg een loopmicrofoon meegenomen. Deze werd doorgeven en als mensen wilden, dan konden ze zittend iets vertellen over de overledene. ‘Hij kwam altijd brood bij mij halen in de zaak.’ ‘Ik maakte weleens een gezellig praatje met hem.’ Het waren geen spectaculaire verhalen, maar dat hoefde ook niet. Het was goed zo.’
Afsluiting
‘Er waren een aantal dagen verstreken en ik was weer aan het werk op de zaak. Ineens werd ik gebeld met de mededeling dat ik naar beneden moest komen: ‘Er is iets voor je.’ Toen ik eenmaal beneden was, stond er een enorme vaas met een groot boeket bloemen. ‘Je hebt ons heel erg geholpen om het boek van onze vader definitief te sluiten.’ De afzenders? De drie broers.’
‘Als ik je los moet laten, laat ik je gaan zoals je was’
‘Empathisch vermogen: dat is, als je het ons vraagt, een eigenschap die je als uitvaartverzorger niet mag missen. Het verlies van een dierbare is voor de nabestaanden het begin van een veranderd leven: een leven zonder degene die je moet laten gaan. Wij, het team van Kisner en Van der Waarde, staan naast je en lopen mee in je eigen tempo. Wij proberen rust te brengen in deze hectische tijd. Door goed te luisteren, denken wij met je mee over het afscheid. Een afscheid dat kenmerkend is voor jou en je dierbaren die verder gaan.
-
Wanneer het einde van het leven nadert, kunnen gedachten over de eigen uitvaart naar de oppervlakte komen. Hoewel dit onderwerp voor velen gevoelig is, is het van groot belang om uw wensen duidelijk vast te leggen en te bespreken met uw naasten.
-
We verzekeren ons voor van alles en nog wat en over de ene verzekering denken we liever net wat langer na dan de andere. Toch denken en praten we liever nog niet altijd over een uitvaartverzekering. Ook al praten we er niet veel over, zo’n 70 procent van de Nederlanders heeft een uitvaartverzekering afgesloten.
-
Heb jij weleens nagedacht over rouwvervoer? Meestal wordt een rouwauto gebruikt om de overledene naar de laatste rustplaats te vervoeren, maar er zijn nog zoveel meer mogelijkheden.
-
Een groene uitvaart: waarom zou je daar, wanneer je altijd milieubewust leeft en duurzame keuzes maakt, niet voor kiezen? Er zijn veel mogelijkheden om de impact van jouw afscheid op het milieu zo klein mogelijk te maken.
-
Ooit heb je er eentje afgesloten: een uitvaartverzekering. Maar weet je eigenlijk (nog) wel voor welke soort verzekering je hebt gekozen?
-
Ieder mens is uniek en waarom zou iedere uitvaart daarom ook niet uniek zijn? Waar vroeger ‘standaard’ nog de norm was, mag een uitvaart nu bijzonder zijn. Passend bij de persoon die is overleden.
-
Als afscheidsfotograaf kan ik jou heel goed vertellen waarom je als nabestaande een afscheid moet laten vastleggen, maar het is nog beter als je hoort wat andere nabestaanden hiervan vinden. De mensen die al eerder de keuze hebben moeten maken om het afscheid van hun dierbare te laten fotograferen. Want dat is het natuurlijk. Al krijg ik ook wel eens de vraag waarom je zoiets triests zou laten fotograferen.
-
Kinderen en rouw. Dat zijn twee begrippen die je het liefst niet naast elkaar ziet staan. Kinderen zouden een onbezorgde jeugd moeten hebben en daar hoort de dood, en dus ook rouw, niet in thuis.
-
Hoe vaak beginnen we in ons leven niet aan iets nieuws? We willen allemaal weleens iets anders of zijn toe aan iets nieuws. Soms is die drang zó sterk dat er echt iets móét veranderen en er een frisse wind door je leven moet waaien, omdat het plezier of de passie uit je leven verdwenen is.
-
Wanneer je de wens hebt om na je dood begraven te worden, kun je kiezen voor een algemene begraafplaats, maar ook voor een natuurbegraafplaats. Bij een algemene begraafplaats is er een bepaalde looptijd waarin je graf in stand wordt gehouden.