Als je te horen krijgt dat je ziek bent, kan dat voelen als het einde van de wereld zoals je die kende. Opeens is alles anders. Werk komt op een laag pitje te staan, medische behandeling is nu wat ertoe doet. Dat, en de hoop dat je lichaam zal genezen. Het voelt misschien machteloos. Want net zoals je er geen invloed op had dat je ziek werd, lijk je maar weinig invloed te hebben op je genezing. Die machteloosheid kan je het gevoel geven dat je weinig grip meer op je leven hebt.
Lusteloos gevoel
Veel mensen die te maken hebben met kanker, voelen zich in het begin nog vol adrenaline. Ze bevinden zich in de vechtmodus: ik wíl overwinnen. Maar hierna ontstaat het omschreven lusteloze gevoel. Je begint eraan gewend te raken dat je ziek bent, het wordt gewoon. Terwijl je leven daarvoor rijk was aan gebeurtenissen, ervaringen, gevoelens en gedachten, staat alles in je leven inmiddels compleet in het teken van ziek zijn.
Je loopt vast
Een ziekte als kanker is nu eenmaal erg ingrijpend. Je wereld staat een beetje stil, en je gaat door een rouwproces omdat je lichaam of geest bepaalde dingen niet meer kunnen of willen doen. Ook kun je je erg vermoeid voelen waardoor je erg beperkt wordt in je activiteiten. Het is niet vreemd dat je hierdoor ook mentaal vastloopt. Wanneer je zoiets meemaakt, voel je je door stress, angst, pijn, vermoeidheid en conditieverlies ontzettend slecht. Maar er zijn wél manieren om hier zo goed mogelijk mee om te gaan, zodat je weer het leven kunt inrichten zoals jij dat wilt, ook al zijn er beperkingen.
Genieten van de mooie dingen
Vraag jezelf bijvoorbeeld af wat je eigenlijk weer zou willen kunnen de komende tijd. Mogelijk vind je het heel lastig om dingen te verzinnen, of denk je dat die dingen onbenullig zijn. Bijvoorbeeld het maken van een wandelingetje, een leuk gesprek met je vrouw. Maar juist die kleine dingen zijn heel belangrijk, omdat ze niet vanzelfsprekend zijn voor iemand die ziek is, en omdat ze je helpen focussen op wat er wél mogelijk is. Het helpt je bovendien te genieten van het mooie om je heen, al is het maar klein.
Juist die kleine dingen zijn heel belangrijk, omdat ze niet vanzelfsprekend zijn
Een plekje geven
Een praktische aanpak hierin is erg belangrijk. Want wanneer je overgaat tot actie, tot iets aanpakken, neem je een klein beetje controle terug die je bent kwijtgeraakt door je ziekte. Bovendien leer je dat niet álles aan je ziek is, een groot deel van je is nog steeds gezond. Door dat deel aandacht te geven en sterker te maken, kun je je weer ietsje krachtiger voelen. Door daarbij te leren de ziekte een plekje te geven, kun je stappen maken om verder te gaan. Je hébt een ziekte, maar je bént niet je ziekte.
Jouw pad vinden
Dat dit niet altijd in je eentje lukt, is heel normaal. Als coach help ik je graag handvatten aan te reiken om weer grip op je leven te krijgen. Want na een diagnose verandert je leven en dat is, hoe moeilijk ook, een nieuw startpunt in je leven. Graag ontdek ik samen met jou wat er mogelijk is in jouw situatie. Ik ben er om naar je te luisteren, vragen te stellen die jou innerlijk aan het werk zetten en om je te helpen jouw pad weer proberen te vinden. Want dat ligt er ook voor jou, je weet alleen nog niet waarheen het leidt.
