Niet iedere vrouw heeft borsten waar ze tevreden mee is. Vrouwen die relatief kleine borsten hebben, kunnen de wens hebben om een borstvergroting te laten uitvoeren. De behandeling van tubulaire borsten vraagt echter om een andere aanpak. Plastisch chirurg drs. Wouter van der Pot van Blooming Plastische Chirurgie legt uit wat een tubulaire borst is en hoe de behandeling daarvan wordt uitgevoerd.
Wat zijn tubulaire of tubereuze borsten?
‘Tubulaire of tubureuze borsten zijn een aangeboren ontwikkelingsstoornis van de borsten. De onderkant van de borst is hierbij achtergebleven in de ontwikkeling. In plaats van dat de onderkant bol is, is deze hol. De vrouw heeft daarbij vaak wel bolle, grote tepelhoven zonder duidelijke borstplooi. Hierdoor ontstaat een piramidevormige borst. Het is belangrijk om dit te herkennen voorafgaand aan een borstvergroting. Een behandeling voor tubulaire of tubereuze borsten verloopt namelijk anders dan een ‘reguliere’ borstvergroting.’
Wat maakt deze ingreep anders dan een borstvergroting?
‘Bij een borstvergroting plaats je een prothese in de borst. Een vrouw met relatief kleine borsten kan hiermee de borst vergroten, waarbij de vorm hetzelfde blijft. Tubulaire borsten hebben als kenmerk dat zij een andere vorm hebben. Wanneer je dit niet aanpast, heb je ook na de borstvergroting de piramidevorm. Het is nodig om de borst zelf dus ook aan te passen, zodat deze een nieuwe vorm kan aannemen.’
Hoe ziet de behandeling eruit?
‘In de meeste gevallen voer ik de ingreep in één keer uit. Over het algemeen wil je met een ingreep een aantal dingen bereiken. Je wilt ten eerste de tepelhof verkleinen door middel van een ‘donutlift’; waarbij de huid van de behandeling strakker gemaakt wordt. Mocht de borst geen plooi hebben, dan zullen we die ook eerst maken. Hiervoor stellen we eerst de plek vast, wat zo’n vijf centimeter van de tepel is. Vervolgens plaats ik een prothese in de borst. Om ervoor te zorgen dat de borst zich goed naar de prothese kan vormen, pas ik van binnenuit waar nodig het klierweefsel, de restrictiebanden en het bindweefsel aan. De plooi kan dan de juiste vorm krijgen over de prothese heen.’
Tubulaire borsten worden gekenmerkt door de piramidevorm
Waar let je op tijdens de behandeling?
‘Er heerst weleens een vooroordeel, bijvoorbeeld of het nu wel verstandig is om dit te doen wanneer je verder gezond bent. Ik merk dat het voor veel vrouwen geen kwestie is van grotere borsten willen hebben. Het is meer een kwestie van normaal willen zijn. Dat is ook mijn doel: de borsten niet te groot maken, maar juist een mooie, natuurlijke vorm creëren.’
Hoe verloopt de nazorg en het herstel?
‘Vaak is het nodig een nacht ter observatie te blijven slapen. In de ochtend controleren we dan het resultaat. Na twee weken vindt de eerste controle plaats. Gedurende die twee weken is het goed om niet te werken, de borst niet te belasten en geen zwaar (til)werk te verrichten. De borsten kunnen beurs voelen. Het tepelgevoel kan in het begin minder zijn. Na verloop van tijd, meestal enkele weken, zal het gevoel in de meeste gevallen weer normaal worden. De littekens rond de tepelhof en in de borstplooi kunnen in het begin er rood uitzien, maar na verloop van tijd worden deze ook minder zichtbaar. Zes weken na de ingreep kun je weer voorzichtig beginnen met sporten en ongeveer drie maanden na de ingreep controleren we de borsten nog eens. Rond deze tijd is 80 tot 90% van het eindresultaat zichtbaar. Implantaten zijn vervolgens ongeveer 15 jaar te gebruiken.’
Heeft de ingreep gevolgen voor eventuele borstvoeding?
‘De borst bevat een gangenstelsel van melkklieren. Mocht je een borstlift laten uitvoeren, dan komt het voor dat het nodig is om de melkklieren door te nemen. Dit is bij de behandeling voor tubulaire borsten niet het geval. Borstvoeding wordt door deze behandeling dus niet onmogelijk. Wel kan het zijn dat borstvoeding door de tubulaire borst voorafgaand aan de ingreep ook niet op gang kon komen. Dit zal de ingreep dan niet veranderen.’
